Wystawa "SOLUTION – ślepi, głusi, umarli"

Wystawa

Data: 22/05

Wydział: Rzeźba i Intermedia

Wystawa "SOLUTION – ślepi, głusi, umarli"

otwarcie wystawy: 22.05.2021
miejsce: ICS w Gdańsku Osowie, g. 18.00
ulica Komandorska 26, 80-299 Gdańsk, Polska,
 
ARTYŚCI: MARIUSZ ANDRZEJCZYK, MARCIN BOŻEK, MARTA BRANICKA, JOWAN CZERKAS, ISABELL FLORKOVSKA, ŁUKASZ GŁOWACKI, MICHAŁ GOS, MICHAŁ GÓRCZYŃSKI, EMILIA GRUBBA, IZABELLA GUSTOWSKA, ROBERT KAJA, ANDRZEJ KARMASZ, ZIEMOWIT KLIMEK, KAROLINA KOCIOŁKOWSKA, MAX KOHYT + KATARZYNA PODPORA + WOJTEK TREDER, MACIEJ KUS, ANDRZEJ MIASTKOWSKI VEL EGON FIETKE, MATEUSZ PĘK, AGATA PRZYŻYCKA, MIROSŁAW RAJKOWSKI, MAREK ROGULSKI, WOJTEK RADTKE, JESSICA LAURA ROSSOLINI, MARIA SZACHNOWSKA, NATALIA SZERSZEŃ, IWONA TEODORCZUK-MOŻDŻYŃSKA, IGNACY WIŚNIEWSKI, PRACOWNIA EPIFIPIPSI.
 
Specjalne podziękowanie dla Jadwiga Charzyńska Dyrektor CSW Łaźnia w Gdańsku I Nowym Porcie za wsparcie Projektu.
Kurator, koncepcja wystawy: Marek Rogulski
współpraca kuratorska: Dorota Grubba-Thiede, Mateusz Pęk
 
 
Angielskie słowo „Solution” oznacza rozwiązanie (odpowiedź na problem) ale także i roztwór, rozłączenie. Działalność artystyczna mierzyć się musi z trudnościami natury psychologicznej i epistemologicznej.
Podobnie jak w naukach społecznych tak też i artyści są elementem badanego obiektu – są przedmiotem oddziaływania koncepcji, które sami stwarzają. Wyzwaniem pozostaje kwestia – jak uzasadniać podejmowane działania? W momencie bowiem, w którym jednostka zaczyna opisywać rzeczywistość, jej postrzeganie zostaje owym opisem ograniczone. Czynienie opisu nie rozwiązuje opisywanych problemów ale nawet drobna zmiana w obrazie świata może zostać utrwalona i wejść w obieg rozważań. Wskazywanie na te drobne zmiany związane jest z przyjęciem jakiegoś rodzaju wartościowania. Jak realizuje się taki wybór? Według Olivera Sacksa'a „postrzeganie jest jak zgadywanka z podpowiedziami. Są to oczekiwania i przekonania co do wyglądu świata oraz prawdopodobieństwo występowania określonych zdarzeń). „Informacja, która dociera do mózgu może być ta sama ale gdy zmieniło się przypuszczenie mózgu (założenie) mózg może postrzegać i interpretować owo postrzeżenie w inny sposób.” Nasuwa się tu analogia do sposobu identyfikacji wrażeń związanych z poczuciem i świadomością odbioru aktywności podejmowanych w obszarze sztuki. Według badaczy – gdy odbieranie bodźców jest zbyt silne to na poziomie neurobiologicznym wygląda to jak rodzaj halucynacji. Odczucia osoby można postrzegać jako rodzaj kontrolowanej halucynacji – dla której PROGNOZA (niczym założenie przed-wstępne) – mieści się w ramach sensownej informacji, której źródłem pochodzenia byłaby interakcja z zewnętrznym światem.
Doświadczenia zmysłowe (widzenie, słuch, dotyk) oraz świadomość bycia żywym organizmem wchodzącym w interakcje ze środowiskiem (kultura, muzea, historia sztuki) w znacznym stopniu determinuje sposoby działań artystycznych a zarazem określa środowisko wobec którego wypowiedzi artystyczne są formułowane. Nie mamy dostępu do wszechświata jako takiego a jedynie do modelu wszechświata, który istnieje w naszym umyśle. Elementem takiego modelu jest idea, że to co postrzegamy odpowiada konkretnemu regionowi w trójwymiarowej przestrzeni, która zmienia się dynamicznie jako jej przedłużenie czasowe. Reszta to nasze oczekiwania, hipotezy, wspomnienia, intencje.